vrijdag 1 oktober 2010

Hebzucht

De onbeschaamde hebzucht bij mensen blijft me verbazen.

Hoe is het mogelijk dat iemand het doodnormaal vindt dat er wegen zijn, dat er brood in de supermarkt ligt, dat er elektriciteit is, computers, auto's, gebouwen, scholing, verzekeringen, enz. Dat er een SAMENleving, een VERZORGINGSstaat is, die dat mogelijk maakt, SAMEN met elkaar. Dat dat allemaal bestaat bij de gratie van generaties mensen die allemaal hun steentje hebben bijgedragen voor een eerlijk en normaal salaris. Totdat het moment daar is dat iemand ergens succesvol in is dan, dan verandert alles.

Dan heeft deze persoon plotseling alles helemaal alleen gedaan. Hij heeft er hard voor gewerkt en vindt dat dat hem nu recht geeft op van alles. En van alles steeds meer. Meer en duurdere auto's, kleding, huizen, geld. Meer, steeds meer.

Het is bijna infantiel, die hang naar meer. Als een puber die zich alleen kan onderscheiden met uiterlijk vertoon. Het juiste speelgoed, de juiste kleren, de juiste neus. De hele wereld draait om jou.

Nu zou dit allemaal zo erg nog niet zijn als het ook echt zo zou zijn dat die 'American dream', want daar hebben we het hier over, in theorie voor iedereen haalbaar zou zijn. Maar dat is nu juist het probleem. In theorie IS dat niet haalbaar. Extreme rijkdom bestaat alleen bij de gratie dat anderen het NIET zijn. De realiteit is dat de rijkdom waar sommigen menen recht op te hebben alleen mogelijk is door anderen hun rechten te ontzeggen. Bij de gratie dat een brood geen 1000 euro kost. Dat de stratenmaker geen 10.000 per maand kost. Bij de gratie dat meer dan de helft van de wereldbevolking moeite heeft om alleen maar in leven te blijven. Bij de gratie dat onze grootste concurrenten waarschijnlijk ergens verhongeren voordat zij voor HUN rechten kunnen opkomen.

Ergens recht op hebben omdat je zo hard hebt gewerkt? Over wiens rechten hebben we het dan precies?

8 opmerkingen:

  1. Avaritia, de Latijnse benaming voor hebzucht, is het verlangen naar macht, geld, rijkdom of bezittingen, met name als door het bezit van een van deze je een

    ander hetzelfde bezit ontzegt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben misschien ouderwets, maar ik geloof dat er een verband hoort te zijn tussen verdiensten en verrichtte arbeid.

    Wil je meer verdienen, dan werk je harder, of je werkt beter.

    Het grote geld wordt echter niet verdient door betere diensten of producten te leveren, of door er meer van te leveren. Het grote geld wordt verdient met

    handige constructies die geld opleveren ZONDER arbeid te verrichten. Muntengraaiers noemen dat 'slim zaken doen'.

    Wanneer een zwendelaar op de markt een nep rolex verkoopt voor meer geld dat het prul waard is noemt de politie dat zwendel. Ik zeg, zoek de verschillen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Van de 6,872,000,000 mensen op deze aarde:
    -leven 1,300,000,000 miljard onder de internationaal vastgestelde armoedegrens van $1 dollar per dag (!).
    -leven nog eens 1,600,000,000 miljard mensen van $1 tot $2 dollar per dag (!).
    -sterven dagelijks 24.000 mensen een hongersdood

    In 1960 was het gezamelijk inkomen van de rijkste 20% van de wereldbevolking 30x hoger dan de armste 20%
    In 1991 was het gezamelijk inkomen van de rijkste 20% van de wereldbevolking 60x hoger dan de armste 20%
    In 1998 was het gezamelijk inkomen van de rijkste 20% van de wereldbevolking 78x hoger dan de armste 20%

    Ter vergelijking:
    Stel dat wij tot die armste 20% zouden behoren.
    Na een maand lang te hebben gewerkt krijgen wij b.v. 2000 euro.
    Dan zou iemand die behoort tot de rijkste 20% dus 156,000 euro krijgen.
    Onze 2000 euro is wisselgeld voor hun.
    Werken zij dan 78x zo hard als wij? Lijkt me moeilijk, toch?
    Het doet een beetje denken aan de franse adel ten tijde van de franse revolutie.
    Wat was hun lot uiteindelijk? Iemand?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hmm, tijd voor een revolutie!? Ik ben erbij. Deze week komt Robin Hood uit op DVD, misschien is het een goed idee om de pijl en boog uit de kast te halen...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Robin Hood, van fictie naar documentaire :)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Stel dat het waar is…we zijn op het punt aangekomen waarop meer mensen de negatieve gevolgen hebben van overgewicht dan dat er mensen zijn die negatieve gevolgen ervaren van ondergewicht, oftewel, hongersnood.

    -Artikel:http://www.elsevier.nl/web/1087392/Nieuws/Buitenland/Vetzucht-groter-wereldprobleem-dan-honger.htm en
    -Thema avond van de VPRO: vette honger, documentaire. www.uitzendinggemist.nl

    Laatst had ik een heerlijk gesprek over de wereld en zo. Iemand haalde in dat gesprek aan dat mensen nu één keer zo zijn dat ze altijd meer willen. Dat is de aard van het beestje. Ik denk nu, wat zal er gebeuren als er meer op meer op meer op meer komt. Er is genoeg voedsel in de wereld en toch maken we meer. We eten meer…en meer en meer.

    Wat gebeurt er als je steeds meer wilt van wat dan ook?

    Het begint heel gewoon met iets wat wij echt zouden kunnen noemen, bijvoorbeeld een tomaat (ook wel waterbom genoemd toch?! Als gevolg van wat) of een briefje van 10,- euro. Heel concreet. En je wilt hier steeds meer van. Eerst lukt dat best, meer willen is immers niet per definitie gedoemd of verkeerd. Totdat er een moment langskomt waarbij je wens niet meer zo makkelijk binnen de realiteit past. Binnen de realiteit zou dat de grens zijn, maar niet gevreesd, de creatieve geest van de mens creëert zich een beeld van dat wat je hebt en van dat wat je wenst en gaat daarmee verder. Het beeld, de kopie, van wat je daadwerkelijk hebt is namelijk veel rekbaarder en komt makkelijker in de buurt van het beeld van je wens. Sommigen onder ons noemen dit ook wel “illusie”. En illusie is heel rekbaar, zelfs als het verpakt zit in een specifiek beeld. Laten we ons voorstellen dat ons beeld volgens onze wens reageert en dat dat beeld een zeepbel, een ballon is. Wij willen steeds meer van dat ene beeld. Die ballon, die zeepbel die groeit, daar doen we ons best voor en we zien resultaat, het groeit! Onze wens lijkt bevredigd te worden, ons steeds groter wordende beeld, wordt meer en meer. De spanning loopt op, het risico vergroot…
    Het laat weinig aan de verbeelding over wat er dan zal op den duur zal gebeuren, maar wat als we dat beeld zouden nemen voor ons eigen velletje?! Meer en meer. Meer eten, meer mensen met overgewicht dan met ondergewicht. We worden steeds groter, de spanning loopt op, het risico vergroot. En wat gebeurt en dan met ons lijf?!
    Of met (de illusie van) ons geld…?! http://www.zeitgeistmovie.com
    Of met (de illusie van) onze politiek…?!
    PANG onze illusie klapt uit elkaar en wat er dan volgt is LEEGTE en STILTE

    BeantwoordenVerwijderen
  7. De vraag die na een tijd boven komt drijven is deze:
    Waar gaat het nu eigenlijk echt om? Behoeftebevrediging
    Wat is de basis van vrijwel elke keten, voorlangs, achterlangs, als doel op zich of als middel? Voedsel, ja!
    Wat is in deze wereld van dier en plant de eerste basisbehoefte? Voedsel ja, daar komt het toch steeds op neer. Zij staat aan de basis van een heel groot deel van ons zijn.
    En, sorry dat ik het zo breng, maar ik ken die mensen die zitten te verhongeren niet, behalve van de reclame. Ik ken ook de vage elite bestuurders met hun bergen illusies, in hun VIP rooms en limo’s niet. Ik ken ze niet en zij kennen mij niet, dus wat hebben ze voor boodschap aan mij? Hen kan ik nergens op aanspreken. Te ver van mijn bed om ze daadwerkelijk te kunnen zien.
    Maar wat dan wel en wie dan wel. Wat als iedereen zou kijken wat ie zelf zou kunnen doen, binnen zijn eigen bereik. Zelf, op microniveau. Wat als iedereen bij het begin begint en stilstaat bij de invloed die we kunnen hebben op de basis, het begin van de keten. Zonder dat we het misschien doorhebben is deze dagelijks voorhanden. Nogmaals, de basis van vrijwel alle ketens is VOEDSEL. Alleen gebruiken wat we echt nodig hebben en niet waarvan Zij zeggen dat we het nodig hebben. Er is genoeg, we zullen niet te kort komen. Weten wat je nodig hebt gaat voorbij de doctrine, maar gaat niet voorbij aan leven. Het belang kunnen zien van ‘samen’leven. Niet zorgeloos nemen, kopen. Niet zomaar iets weggooien of laten verrotten in de koelkast omdat je geen zín hebt in dat wat er is. Eten wat er is binnen het seizoen en binnen de regio, Nederland, Europa. Echt voedsel kopen en dat dus bekrachtigen en minder druk leggen op verwerkt voedsel. Wees je bewust van wat je koopt en eet.

    En wie weet, dat alles wat er dan overblijft, waar gaat dat dan heen? Ik zou zeggen naar de mensen die steeds maar meer willen, meer van alles. Zij zetten zichzelf wel op spanning, nemen dat risico. Dat hoort immers ook bij groei. Een groeiende zeepbel...
    …en revolutie hoeft slechts te bestaan uit een speldenprik. PANG!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Verspilling, is idd nog zo'n onderwerp om je kwaad over te maken.

    Dat er niets aan hebzucht te doen is ben ik maar gedeeltelijk met je eens. Het doet me een beetje denken aan wat mijn mentor altijd tegen me zij als ik me beklaagde over de grootscheepse afkijk praktijken tijdens tentamens. Ik hoor het ém nog zeggen; "Maar wat heeft het met jouw cijfer te maken wat anderen doen?".

    Nu is het antwoord simpel. Zolang wij (als in 'met elkaar') besluiten dit soort gedrag (afkijken of hebzucht) te tollereren krijgen we in dit land allemaal mensen op posities waar ze niet thuishoren. Leuk dat iemand verstandelijk tot dingen in staat is maar waarom zou je als maatschappij investeren in mensen die je later alleen maar zullen naaien voor veel te veel geld.

    Er zal een moment moeten komen dat we met elkaar zeggen GENOEG. Wil je meer verdienen, ga maar naar AMERICA. Ga maar concurreren, je eigen gezonheidszorg betalen. GA.

    Ik weiger namelijk te geloven dat de enige mensen die geschikt zijn voor een taak de mensen zijn die schandalig hoge salarissen eisen. Sterker nog, als je alleen voor uit te branden bent voor meer geld heb je niets aan mensen. Je wilt juist mensen hebben die een tandje bijzetten op het moment dat er NIET meer geld is. Dat het NIET goed gaat.

    BeantwoordenVerwijderen