Duizenden lege ogen hebben me aangestaard vandaag. Grote beesten in kleine hokken, geen daglicht, geen modder, geen wind, geen regen, geen zon, geen zomer, geen lente, geen herfst, geen winter... In no time van klein wezen naar kiloknaller...
We hebben allemaal onze ideeën over het eten van vlees, of het zijn van vegetariër. Voor sommige mensen is het genoeg om een idee te hebben van de bio-industrie en daardoor geen vlees meer te eten, of alleen vlees waarvan je zeker weet dat 't gescharreld heeft, dat t ruimte heeft gehad, daglicht, etc. Voor anderen is het nodig om met de neus op de feiten gedrukt te worden, door het daadwerkelijk te zien...
Dit is geen smeekbede om moraal te winnen, om vega te worden, of wat dan ook. Ik wil graag mijn verdriet delen en de pijn die ik ervaren heb, door in een varkensstal te zijn. Ik weet soms niet meer waarom ik nog meedoe aan de gekte, wat is nog eerlijk en puur. Waarom wil ik dat zo graag weten en waar begin ik met andere keuzes maken? Hoeveel keuzes moet ik anders maken, wat een moeite kost het om alles in overweging te nemen. Blijkbaar is nu de emmer vol en stroomt hij dagelijks over... Tegelijk voel ik een kracht om het anders te doen, om me in te zetten voor de wereld van (n)u...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten