test

Ik durf samen te dragen

Vanmiddag lag ik op de bank, mijn emoties en gedachtes, beelden en oordelen volledig in de knoop op een hoopje naast mij en ik wist niet meer goed... hoe werkt dat toch in deze wereld?! Ik wordt in beslag genomen door van alles, je let even niet op en in een klein hoekje manifesteert zich: strijd, waar dan ook hoe dan ook. op werk, thuis, in mij, op straat. Samenwerken, voorrang krijgen in het verkeer,wie heeft de meeste recht van spreken ik of mijn ego. Ik wil graag mijn zin krijgen, maar als iedereen dat wil, hoe moet dat dan? En tja, wat is er dan samen te dragen?! Of wordt het makkelijker als we alles zelf dragen, ieder voor zich...?

De eenvoud van het antwoord wat ik daarop vond maakte me wakker, zo daar op de bank. We zijn hier met zoveel mensen, zoveel wezens en het enige wat wij hoeven te doen is lief zijn voor jezelf en voor anderen, voor elkaar. En dat is precies wat we samen kunnen dragen, daar ligt een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Durven wij nog lief te zijn en angst en oordeel te overwinnen. Gewoon lief zijn voor elkaar en voor jezelf, dat is wat ik wil dragen. Dat voelde ik van binnen, dat maakte me wakker. Ik dacht aan de mensen om mij heen en voor iedereen voel ik liefde. Zij zijn net als ik en ik ben net als zij.

Lief zijn in de grootste betekenis van het woord, dus ook nog steeds eerlijk, oprecht. Elkaar de waarheid durven zeggen, zonder daarbij je uitgangspunt uit het oog te verliezen. Lief zijn voor elkaar is uitgaan van een "samen dragen", van een gedachte, enthousiasme, onenigheid of een mooie lach, wat dan ook, alles! Mijn gevoel van strijd verdween als sneeuw voor de zon, rust.

Oh ja, dat ik wat ik wil in dit leven, dat voelt goed! Lief zijn voor jezelf en voor elkaar en samen dragen we de wereld, dan voelt ze minder zwaar...

Samendragen

Ik meld mij aan om samen te dragen. Wat valt er eigenlijk precies te dragen? Er valt een tijdlang stilte. Ik vind mijn eigen antwoorden meestal in stilte. Stilte kan de grootste rijkdom zijn. Rijk en dom hoeven niet noodzakelijk samen te gaan. Samen gaan is samen dragen?

Help mee!

Red de blauwvintonijn!!
http://www.avaaz.org/nl/tuna_at_risk_2/?vl
http://nos.nl/artikel/168328-laatste-blauwvintonijn-binnen-paar-jaar-gevangen.html

Schrijversblog

Een stilte van twee weken op mijn blog. Niet omdat er geen motivatie meer is, maar omdat ik niet goed meer weet hoe ik iets van me af kan schrijven, wat ook nog ergens interessant blijft om te lezen. Ik merk dat mijn gevoelens erg inspelen op de toon waarmee ik nu zou willen schrijven, maar dan wordt het teveel signaleren met emotie en klinkt het als een klaagzang, dat is niet de bedoeling van mijn blog.
Ik nodig daarom de medelezers uit om in december een avond bij het kampvuur, of anders de open haard, te delen ewat er te delen valt. Omdat live delen ook zo goed bevalt!
Een datum en tijd volgt nog,
warme dekens, strobalen, wij(n) en vuur...

Taste the Waste

Verdorie...
de ene docu net gehad, staat de volgende alweer te wachten...

http://www.tastethewaste.nl/index.php/de-documentaire

WAKKER WORDEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

vanavond is de herhaling op nederland 2, 23:00 uur

How many people can live on planet earth?

Een van de meest waardevolle biologen en documentairemakers van nu (sinds meer dan 50 jaar) laat in een klein uur zien wat een mogelijk totaalbeeld is van de wereld van nu. Mijn held Sir David Attenborough, over "De wereld van U!"
Natuurlijk, er wordt allang geschreeuwd en aangespoord tot verandering. We weten allemaal wel een beetje. Weten kan op verschillende manieren. Je kunt het in je achterhoofd weten omdat je het wel eens gehoord of gezien hebt. Je kunt ook weten omdat je je ogen er niet voor sluit en overal om je heen de gevolgen ziet. Met een klein beetje verdieping weet je al zoveel meer. Op het moment dat het gaat om verandering is weten alleen niet genoeg. Hoeveel moet je weten voordat je verandert? Hoeveel moet je collectief weten voordat je op grotere schaal kunt veranderen? Daarom is deze blog, daarom wil ik graag met jullie delen. Daarom wil ik graag doorgaan met het me inzetten voor de wereld van (n)U! Samen staan we zo ontzettend sterk!
Groene Groet
Uw indiaan,
Betraande wang

P.S. de link:

http://vroegevogels.vara.nl/Video-s.735.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=354788&tx_ttnews[backPid]=735&cHash=1a3df8fae2d020503a842887909e6f2a

De ervaring

De wereld is gewend aan het hebben van bezittingen. Lees de "hebzucht" feed en je krijgt een idee van de eerdere discussie hierover (still going)
Wanneer je bezittingen in materiele zin niet bijster interessant meer vindt en je bezittingen meer vindt in de ervaringen verandert er iets wezenlijks.
De ervaring is niet een nieuwe tv die gemaakt is om 2 jaar mee te gaan, de ervaring blijft. Gevoel herinnering, het zal lang duren voor deze wegroest.
Voor de een is de ervaring een adrenalinekick van snelheid, gevaar, risico en prestatie; voor anderen kan dit liggen op een intens gevoel (subliem!?) wat ontstaat in het hier en nu. Puur en eerlijk, geen zorgen, geen morgen, geen verleden, alleen heden, NU...
Ervaringen die ik dierbaar als herinnering meedraag in het nu, verliezen niet aan intensiteit; ze winnen zelfs. Ze worden heftiger, net als nieuwe ervaringen die door ervaring zo'n intens gevoel kunnen laten ontstaan.
Ik heb ze met veel mensen kunnen delen, vooral ook met mezelf. Voor de ervaring bestaat geen hebzucht, ik wil ze alleen maar delen en ik krijg ze zonder dat ik ernaar streef, gratis en voor niets, ieder moment, elke keer weer...

Bjorn